Vanuit Air Rescue 287
Harry
Olie
De schipper en de bemanning van de CHER hebben zeer professioneel, koelbloedig en correct gehandeld t.a.v. de zorg om de patiënt en de aanpak van het probleem.
Doordat de uiteindelijke ontscheping ca. 3 uur na het ongeluk plaatsvond en ik inmiddels veel minder ademnood had, maar nog veel pijn, vroeg ik mij toch af, of de noodzaak nog wel daar was, om van boord te gaan mede omdat we nog ca. 5 uur vanaf Thyborøn zaten.
Er waren m.i. een aantal belangrijke redenen om dit ontschepen wel te doen.
Ten eerste was er al een lange voorbereiding aan vooraf gegaan en waren er veel mensen bij betrokken om mij op te halen.
Ten tweede: niemand kon op dat moment de ernst van de klachten inschatten en Thyborøn had vermoedelijk ook geen ziekenhuis, dus deskundige beoordeling van de patient was de eerste 10 à 12 uur niet te verwachten.
Ook achteraf gezien is dit geen overbodige actie geweest.
De ontschepingsactie was een bijzondere ervaring en verliep, ondanks de harde wind, goed. Je kunt je wel afvragen hoe e.e.a. had moeten plaatsvinden als mijn benen ook niet mobiel geweest waren, want de dokter komt niet beneden naar de patient kijken, die blijft in de heli zitten!
Ook vermeldenswaard is de bijzonder goede behandeling in het Sygehus van Ålborg. Er werden Engelstalige verpleegsters ingezet, er was veel echt persoonlijke aandacht en ondersteuning, ik mocht mijn door hun gerepareerde mobiel gebruiken alsmede hun fax en internet-aansluiting etc.
De maaltijden werden keurig op de gangen als een lopend buffet aangeboden voor alle maar enigszins mobiele patiënten, hetgeen niet alleen efficiënt is maar ook goed is tegen trombose en goed voor de sociale contacten. Etc.
Het gaat met mij nu (als dit verslag ontstaat) ca. 4 weken na het ongeluk, goed en ik ben al weer aan het werk (bureau-werk hoor).
Slapen, dus horizontaal liggen, is nog steeds moeilijk.
Maar net als met een gebroken been of arm, je voelt je niet ziek: gelukkig!